Opis
Palazzo San Giorgio to ratusz Campobasso, elegancki XIX-wieczny pałac z szerokim portykiem i zegarem na szczycie. Kryje pewien sekret: w jego murach mieści się cały kościół, niemal niewidoczny z zewnątrz.
Fasada ma trzy piętra nad portykiem z półkolistych arkad wspartych na dużych kwadratowych filarach. Pośrodku pierwszego piętra wysuwa się balkonik z marmurowymi tralkami, podparty dwiema jońskimi kolumnami.
Na szczycie tarcza zegara nosi napis „MUNICIPIO”. Co kwadrans jego dzwonki wygrywają krótką melodię: na każdy kwadrans tylko jej początek, o wpół dłuższy fragment, a całość można usłyszeć tylko o pełnej godzinie.
Przed pałacem wznosi się okazały pomnik świętego Jerzego na koniu zabijającego smoka: święty jest patronem miasta, a pomnik stał niegdyś wewnątrz ratusza.
Tył budynku wychodzi na park Villa dei Cannoni dwoma trzypiętrowymi szklanymi segmentami, dobudowanymi, by powiększyć wnętrza, które zwężają się ku parterowi.
W tym miejscu w 1290 roku Pietro da Morrone, przyszły papież Celestyn V, założył klasztor Santa Maria della Libera. Trzęsienie ziemi z 26 lipca 1805 roku poważnie go uszkodziło, a w 1811 roku zawalił się całkowicie: zakonnicy, pozbawieni środków po kasacie zakonów, nie zdołali go uratować.
Gmina urządziła tu ogród publiczny i w 1824 roku odbudowała kościół Santa Maria della Libera. Potem obok wyrósł ratusz, który całkowicie go wchłonął: kościół wrócił do kultu dopiero w 1878 roku.
W środku przechowywana jest XIII-wieczna figura w stylu bizantyjskim, Libera. Ocalała z trzęsienia ziemi w 1805 roku, jak mówiono, cudem, i na cały czas odbudowy trafiła pod opiekę klasztoru kapucynów.
To, co zostało z dawnego ogrodu, to park Villa dei Cannoni, tuż za pałacem.
Fasada ma trzy piętra nad portykiem z półkolistych arkad wspartych na dużych kwadratowych filarach. Pośrodku pierwszego piętra wysuwa się balkonik z marmurowymi tralkami, podparty dwiema jońskimi kolumnami.
Na szczycie tarcza zegara nosi napis „MUNICIPIO”. Co kwadrans jego dzwonki wygrywają krótką melodię: na każdy kwadrans tylko jej początek, o wpół dłuższy fragment, a całość można usłyszeć tylko o pełnej godzinie.
Przed pałacem wznosi się okazały pomnik świętego Jerzego na koniu zabijającego smoka: święty jest patronem miasta, a pomnik stał niegdyś wewnątrz ratusza.
Tył budynku wychodzi na park Villa dei Cannoni dwoma trzypiętrowymi szklanymi segmentami, dobudowanymi, by powiększyć wnętrza, które zwężają się ku parterowi.
W tym miejscu w 1290 roku Pietro da Morrone, przyszły papież Celestyn V, założył klasztor Santa Maria della Libera. Trzęsienie ziemi z 26 lipca 1805 roku poważnie go uszkodziło, a w 1811 roku zawalił się całkowicie: zakonnicy, pozbawieni środków po kasacie zakonów, nie zdołali go uratować.
Gmina urządziła tu ogród publiczny i w 1824 roku odbudowała kościół Santa Maria della Libera. Potem obok wyrósł ratusz, który całkowicie go wchłonął: kościół wrócił do kultu dopiero w 1878 roku.
W środku przechowywana jest XIII-wieczna figura w stylu bizantyjskim, Libera. Ocalała z trzęsienia ziemi w 1805 roku, jak mówiono, cudem, i na cały czas odbudowy trafiła pod opiekę klasztoru kapucynów.
To, co zostało z dawnego ogrodu, to park Villa dei Cannoni, tuż za pałacem.