Omschrijving
Palazzo San Giorgio is het stadhuis van Campobasso, een elegant negentiende-eeuws paleis met een ruime arcade en een klok bovenop. Het heeft een geheim: binnen zijn muren zit een hele kerk, van buiten bijna onzichtbaar.
De gevel telt drie verdiepingen boven de arcade met rondbogen op grote vierkante pijlers. Midden op de eerste verdieping steekt een balkonnetje met marmeren balusters uit, gedragen door twee Ionische zuilen.
Bovenaan draagt de wijzerplaat van de klok het opschrift "MUNICIPIO". Elk kwartier spelen de klokjes een korte melodie: bij elk kwartier alleen het begin, bij het halve uur een langer stuk, en helemaal hoor je haar alleen op het hele uur.
Buiten het paleis staat een imposant ruiterbeeld van Sint-Joris die de draak doodt: de heilige is de beschermheilige van de stad, en het beeld stond vroeger binnen in het stadhuis.
De achterkant kijkt uit op het park Villa dei Cannoni, met twee glazen volumes van drie verdiepingen die zijn toegevoegd om de binnenruimte te vergroten en die naar beneden toe smaller worden.
Hier stichtte Pietro da Morrone, de latere paus Celestinus V, in 1290 het klooster van Santa Maria della Libera. De aardbeving van 26 juli 1805 beschadigde het zwaar, en in 1811 stortte het helemaal in: de monniken, zonder geld na de opheffing van de kloosterorden, konden het niet redden.
De gemeente maakte er een openbare tuin van en herbouwde in 1824 de kerk van Santa Maria della Libera. Daarna verrees ernaast het stadhuis, dat haar helemaal opslokte: de kerk werd pas in 1878 weer voor de eredienst geopend.
Binnen staat een dertiende-eeuws beeld in Byzantijnse stijl, de Libera. Het overleefde de aardbeving van 1805, naar men zei door een wonder, en werd tijdens de hele herbouw in het kapucijnenklooster bewaard.
Wat er van de oude tuin over is, is het park Villa dei Cannoni, vlak achter het paleis.
De gevel telt drie verdiepingen boven de arcade met rondbogen op grote vierkante pijlers. Midden op de eerste verdieping steekt een balkonnetje met marmeren balusters uit, gedragen door twee Ionische zuilen.
Bovenaan draagt de wijzerplaat van de klok het opschrift "MUNICIPIO". Elk kwartier spelen de klokjes een korte melodie: bij elk kwartier alleen het begin, bij het halve uur een langer stuk, en helemaal hoor je haar alleen op het hele uur.
Buiten het paleis staat een imposant ruiterbeeld van Sint-Joris die de draak doodt: de heilige is de beschermheilige van de stad, en het beeld stond vroeger binnen in het stadhuis.
De achterkant kijkt uit op het park Villa dei Cannoni, met twee glazen volumes van drie verdiepingen die zijn toegevoegd om de binnenruimte te vergroten en die naar beneden toe smaller worden.
Hier stichtte Pietro da Morrone, de latere paus Celestinus V, in 1290 het klooster van Santa Maria della Libera. De aardbeving van 26 juli 1805 beschadigde het zwaar, en in 1811 stortte het helemaal in: de monniken, zonder geld na de opheffing van de kloosterorden, konden het niet redden.
De gemeente maakte er een openbare tuin van en herbouwde in 1824 de kerk van Santa Maria della Libera. Daarna verrees ernaast het stadhuis, dat haar helemaal opslokte: de kerk werd pas in 1878 weer voor de eredienst geopend.
Binnen staat een dertiende-eeuws beeld in Byzantijnse stijl, de Libera. Het overleefde de aardbeving van 1805, naar men zei door een wonder, en werd tijdens de hele herbouw in het kapucijnenklooster bewaard.
Wat er van de oude tuin over is, is het park Villa dei Cannoni, vlak achter het paleis.