Omschrijving
Het Castello Monforte is het symbool van Campobasso: een massief vierkant bolwerk van steen op de top van de heuvel die boven de stad uittorent, op zo'n 790 meter. Van daarboven zie je heel Molise, en nog verder.
Het is genoemd naar graaf Nicola II Monforte, bijgenaamd Cola, die het in 1458 herbouwde na de aardbeving van 1456. Er stond al eerder een kasteel: een perkament uit 1375 noemt het, en op de heuvel zijn nog sporen van Samnitische muren te zien.
De beloning voor de klim is het panoramaterras, dat je via een sobere trap bereikt. Je blik dwaalt van de dalen van de Biferno, de Trigno en de Fortore tot de Majella, de bergen van Alto Molise en de gele heuvels van Apulië.
Van boven zie je ook hoe de stad in elkaar zit: de oude kern die als een waaier langs de helling afdaalt, de resten van de Oskisch-Samnitische muren en daaromheen een krans van kleine dorpjes.
Van buiten ziet het kasteel eruit als een strenge vesting: Welfse kantelen langs de hele bovenrand van de muren, vensters zo klein dat je ze voor schietgaten houdt, en een hoge rechthoekige toren die boven alles uitsteekt.
Boven de oude ingang, die naar de stad kijkt en niet meer gebruikt wordt, zijn nog sporen van de ophaalbrug te zien, en het wapen van de Monforte: een kruis omringd door vier rozen. Het interieur is daarentegen erg kaal.
Het kasteel werd eerder voor de oorlog gebouwd dan voor het hofleven. Cola Monforte verbond het met een ring van muren en torens die langs de heuvel afdaalde, en zo ontstond een echte versterkte citadel: een deel ervan zie je nog in de oude stad.
In de achttiende eeuw werd het verlaten en werd het een gevangenis, die meermaals door briganten werd aangevallen. In 1936-1937 werd het gerestaureerd, toen in twee zalen een gedenkplaats voor de oorlogsdoden werd ingericht.
Onder het kasteel strekken zich kelders uit die even groot zijn als het gebouw zelf. Waar ze voor dienden, weet niemand: misschien waterreservoirs, een gevangenis of een schuilplaats. Eén cel in de kerkers was zeker een gevangenis, en eeuwenlang noemden de mensen haar de martelkamer.
Volgens een volksgeloof begon daar een geheime gang, nu dichtgemetseld, die langs de heuvel afdaalde tot de Porta Sant'Antonio Abate. Een andere liep volgens de overlevering de stad uit tot de heuvel van San Giovannello, als vluchtroute.
Rond het kasteel, op de helling, volgt het park Via Matris tussen de bomen de staties van de kruisweg.
Niet missen
• Het panoramaterras.
• De Welfse kantelen en de toren.
• Het wapen van de Monforte.
• De kelders.
Wist je dat?
• In de toren zit het weerstation van de Italiaanse luchtmacht: op 808 meter is het een van de hoogste van Italië.
• In 2012 kwam het kasteel op een zilveren munt van vijf euro uit de reeks "Italia delle Arti".
Het is genoemd naar graaf Nicola II Monforte, bijgenaamd Cola, die het in 1458 herbouwde na de aardbeving van 1456. Er stond al eerder een kasteel: een perkament uit 1375 noemt het, en op de heuvel zijn nog sporen van Samnitische muren te zien.
De beloning voor de klim is het panoramaterras, dat je via een sobere trap bereikt. Je blik dwaalt van de dalen van de Biferno, de Trigno en de Fortore tot de Majella, de bergen van Alto Molise en de gele heuvels van Apulië.
Van boven zie je ook hoe de stad in elkaar zit: de oude kern die als een waaier langs de helling afdaalt, de resten van de Oskisch-Samnitische muren en daaromheen een krans van kleine dorpjes.
Van buiten ziet het kasteel eruit als een strenge vesting: Welfse kantelen langs de hele bovenrand van de muren, vensters zo klein dat je ze voor schietgaten houdt, en een hoge rechthoekige toren die boven alles uitsteekt.
Boven de oude ingang, die naar de stad kijkt en niet meer gebruikt wordt, zijn nog sporen van de ophaalbrug te zien, en het wapen van de Monforte: een kruis omringd door vier rozen. Het interieur is daarentegen erg kaal.
Het kasteel werd eerder voor de oorlog gebouwd dan voor het hofleven. Cola Monforte verbond het met een ring van muren en torens die langs de heuvel afdaalde, en zo ontstond een echte versterkte citadel: een deel ervan zie je nog in de oude stad.
In de achttiende eeuw werd het verlaten en werd het een gevangenis, die meermaals door briganten werd aangevallen. In 1936-1937 werd het gerestaureerd, toen in twee zalen een gedenkplaats voor de oorlogsdoden werd ingericht.
Onder het kasteel strekken zich kelders uit die even groot zijn als het gebouw zelf. Waar ze voor dienden, weet niemand: misschien waterreservoirs, een gevangenis of een schuilplaats. Eén cel in de kerkers was zeker een gevangenis, en eeuwenlang noemden de mensen haar de martelkamer.
Volgens een volksgeloof begon daar een geheime gang, nu dichtgemetseld, die langs de heuvel afdaalde tot de Porta Sant'Antonio Abate. Een andere liep volgens de overlevering de stad uit tot de heuvel van San Giovannello, als vluchtroute.
Rond het kasteel, op de helling, volgt het park Via Matris tussen de bomen de staties van de kruisweg.
Niet missen
• Het panoramaterras.
• De Welfse kantelen en de toren.
• Het wapen van de Monforte.
• De kelders.
Wist je dat?
• In de toren zit het weerstation van de Italiaanse luchtmacht: op 808 meter is het een van de hoogste van Italië.
• In 2012 kwam het kasteel op een zilveren munt van vijf euro uit de reeks "Italia delle Arti".